دخيل غم

به ياد عاشوراي خونين 30 خرداد 73 در حرم مطهر امام رضا (ع)

گلاب و بغض و مناجات، چارسويم بود

هزار پنجره از اشك، رو به رويم بود

به شوق گنبد و ايوان، كبوتري پر زد

رفيق گريه شدم، وقت‌هاي و هويم بود

طواف اين دل آواره هم تماشا داشت

هواي بوسه زدن، اوج آرزويم بود!

دلم كنار ضريحت، دخيل غم مي‌بست

و زخم فاجعه، اي واي- در گلويم بود!

مريم تكيني/ اصفهان